00:00:00: Tyle zajęć, że czasami nie nadążam.

00:00:03: No właśnie!

00:00:03: Żeby go poczuć, nie?

00:00:05: No właśnie...

00:00:05: A masz swój kłopot?

00:00:06: Ale nie naszeczka mam.

00:00:08: Powiedz mi kim będziesz dzisiaj?

00:00:10: O godzinie piętnastej gramy trzysetny spektakle musicale w weekend.

00:00:15: A w przyszłym tygodniu kim będesz?

00:00:18: To muszę sprawdzić, muszę sięgnąć sobie do kalendarza.

00:00:23: Mamy październik.

00:00:24: dobrze.

00:00:24: W przyszłom tygodnie mamy też w weekend.

00:00:28: później jadę do Cieszyna na koncert,

00:00:32: czyli będziesz panem śpiewającym w smokingu na scenie.

00:00:38: A zaraz potem firm harmonii narodowej a potem postacią.

00:00:42: no to już jest bliższa wielkimi grokami premiera muzikalu Dracula w Szczecinie.

00:00:48: no tych Dracula.

00:00:48: teraz mamy takie i

00:00:49: gracz tam

00:00:50: asysterosa.

00:00:51: Miałem nagrać postać, która jest asystentem dyrektora.

00:00:56: Bo to będzie spektakl, który będzie dział się w teatrze i dyrektor teatru jest Dracula!

00:01:02: Teraz mogę Cię wreszcie przedstawić i powiedzieć, że Damian Aleksander jest dzisiaj gościem podcastu Skor and the City wokół muzyki, muzyka lowej filmowej, wokół piosenek ale... Także wokół trzydziestu ostatnich lat twojego życia, bo w tym roku świętujesz taki właśnie jubileusz pracy twórczej.

00:01:20: Jesteśmy w Śródmieściów W Warszawie, w Teatrze Muzycznym Roma na chwilę przed dwoma spektaklami, w których wcielisz się w rolę czarodzieja z os.

00:01:32: Chociaż myśmy się już w tym podkaście spotkali, to za każdym razem mam takie poczucie że no nie jest to tak łatwo poprowadzić sobie rozmowę z kimś kto jest bliski i przyjacielem.

00:01:43: No bo my się znamy bardzo dobrze więc się zawsze zastanawiam które nasze jakieś anegdotycze opowieści są interesujące dla słuchaczy?

00:01:50: I w drugą stronę może słuchacze chcieliby wiedzieć coś więcej ale tym razem ponieważ okazja jest właśnie ta wyjątkowa z okazji twojego jubileuszu.

00:02:00: Chciałabym, żebyśmy też porozmawiali w ogóle o takim życiu w teatrze i o życiu aktora muzykalowego.

00:02:08: No i czy ty pamiętasz kiedy miłość do muzykalu w tobie zakiałkowała taki pierwszy moment?

00:02:15: Dziękuję!

00:02:15: Następne pytanie.

00:02:18: Wiadomo że... w domu, w którym słucha się dużo muzyki klasycznej.

00:02:24: Oper i w ogóle muzykę pomimo tego że mojej rodzice sami dopiero odkryli taką formę chęć śpiewania w momencie kiedy ja stricte już zacząłem zawodowość tym zajmować i śpywają ze spole złotełany...

00:02:38: I jeżdżą za tobą też na koncertecie z pięknej spektakle!

00:02:41: Dokładnie tak bardzo się cieszę.

00:02:44: przyjaciele też do tego dołączają.

00:02:46: to właśnie ta obecność muzyki w domu jakoś tak zakorzeniła we mnie miłość, w ogóle do muzyky.

00:02:53: No ale wiadomo że każdy szuka swoich sposobów momentów które mogą go inspirować do tego który dają mu ten przestrzeń na takie dodatkowe rzeczy poza szkołą, poza domem pracą jakąś tam jeśli jeszcze nie ma pracy.

00:03:06: no to wiadomo.

00:03:07: tym zajęciami jako młody człowiek więc gdzieś tam się pojawił taniec, a jak to też muzyka.

00:03:14: Więc jeśli był tanieц, to była muzyka i ta muzyka cały czas w podskórnie gdzieś tam była, był jakiś pierwszy casting... który się pojawił, kiedy szedłem do komunii.

00:03:25: no to przeszedłem pierwszy w życiu casting.

00:03:28: Ja i dwie dziewczynki byliśmy kastingowań przez pana organistę I wygrałem swoje pierwsze castinki, śpiewałem na komunii Ewangelii Świętego Łukasza.

00:03:39: Więc to było dość ciekawe.

00:03:42: Ale tak naprawdę To w momencie kiedy chcąc kontynuować swoją historię z tańcem wylądowałem sceny wokal naktorskim w Gdyni I będąc na pierwszym roku poszedłem w ukryciu na wielką widownię, bo te atomozyczne w Gdyni jeśli nie wszyscy wiedzą to jest dość spora scena.

00:04:00: Duża.

00:04:01: teraz...

00:04:01: I piętrowa.

00:04:02: I piętrowa.

00:04:03: W sensie

00:04:03: widowni.

00:04:04: Widowni.

00:04:04: i tam na balkonie wyższe byłem sam i prawdopodobnie asystent reżysera albo jedno dwie osoby i usłyszałem pierwsze dźwięki z uwerty z prologu nędzników mizikalą Nędznicy.

00:04:19: I jak usłyszałem brzmienie orkiestry na żywo i podniosła się kurtyna i zabrzmiały głosy aktorów na żywo, to ja przeszedły mnie ciarki.

00:04:30: I pomyślałam, co chcę robić?

00:04:31: To jest właśnie to.

00:04:34: Czyli

00:04:34: dopiero na studiach wychodzi na to, że zdając do szkoły mizikalone... Jeszcze nie wiedziałeś.

00:04:39: ...jeżdże.

00:04:39: nie wjadam, że będę kochał ten.

00:04:41: A to pytanie ma część drugą może nawet dużo ważniejszą Jak się zakochać, wiadomo my się zakuchujemy łatwo bo to jest kuszące.

00:04:49: Ale jak utrzymać tę miłość przez trzydzieści lat?

00:04:52: Oj.

00:04:54: Ja myślę, że ta historia toczy się i najwspanialsze chyba w zawodzie artysty I aktora może też I może osoby, która ma takie podejście renesansowe Że chce się realizować w tej przestrzeni artystycznej W różnych przestrzeniach

00:05:08: Śpiewać, tańczyć, grać,

00:05:10: wydawać wierszę Robić wystawy fotografii i robić wiele innych rzeczy.

00:05:16: Dabingować.

00:05:17: więc ten zawód przenosi tak wiele elementów zaskakujących i odkrywczych, że ta miłość ciągle jest podsycana w każdej przestrzeni na każdym pułapie.

00:05:28: I to spotykanie się z nowym spektaklem, nowymi ludźmi, nowym środowiskiem i odkrywaniem w sobie tych wszystkich elementów twórczego wyrażania się no jest ewidentnie płomieniem, którego nie da się zgasić.

00:05:45: Odpowiedziałeś bardzo uroczyście, ale na pewno są jeszcze trudne momenty.

00:05:49: Nie wiem czy o nich porozmawiamy, ale to nie jest tak że to jest tylko naruszowej chmurce życie.

00:05:55: Popraw mnie jeśli się mylę, operetka nam umarła właściwie, opera pozostała w tej najbardziej klasycznej odsłonie barokowej i romantycznej.

00:06:04: Ta współczesna opera jest dużo, dużo, radsza.

00:06:06: A musical nie dość że przetrwał to jeszcze my i publiczność wszyscy podążamy za premierami, za nowymi tytułami które są elektryzujące na całym świecie.

00:06:17: To już nie tak że się gra tylko koty i upiora w operze ale gra się też rzeczy nowe rzeczy specjalnie pisane w Polsce.

00:06:23: kilka takich spektakli przecież sam zagrałeś.

00:06:27: Dlaczego?

00:06:28: Jak to jest?

00:06:29: co ten musical ma takiego w sobie?

00:06:31: Nie

00:06:31: tylko dlatego, że łączę wszystkie formy teatralne jak taniec, jak śpiew i greaktorską.

00:06:39: I taką sztukę performatywną też.

00:06:41: Więc wszystkie elementy... bycia na scenie, to co scena nam daje.

00:06:47: To musical łączy.

00:06:48: ale przede wszystkim też łączę wszystkie gatunki... Teraz już można śmiało powiedzieć wszystkie gatunki muzyczne.

00:06:54: Formy wyrazu, interpretacji czerpanie ze współczesnych tematów, czerpanie z klasyki czy czerpań jest filmów i książek.

00:07:06: Powiem że to chyba pomimo tego gdzieś tam wieszczono, że musical umiera.

00:07:13: Nie można tak powiedzieć.

00:07:13: Są trudne momenty jak w każdym związku aktora ze sceną, tak samo i widza pewnie z teatrem ale myślę że musicalistą najlepszą formą.

00:07:23: cytując tam gdzie śpiewają są dobrze ludzie, tam się modlą dwa razy więc to jest coś co zawsze będzie przeciągało i aktora i widzę.

00:07:33: Myślę, że to jest po prostu bardzo pojemny worek wyrażania siebie w takim stricte ludzkim, że ludzie po prostu kochają śpiewać, kochają tańczyć, kochając występować.

00:07:45: A musical to wszystko ze sobą?

00:07:46: Wszystko w sobie ma!

00:07:48: Wróćmy na chwilę do ciebie studiującego.

00:07:50: Czy ktoś ci mówił i jak ci mówiło?

00:07:52: Co ty masz robić w tym musicalu?

00:07:54: Możesz wejść i co tak naprawdę?

00:07:57: Czy byli w tamtym czasie a może trochę później?

00:08:00: Jacyś mistrzowie, którzy dali ci takie rady bezcenne.

00:08:06: Może takich typowych rad to nie usłyszałem, ale na pewno wszyscy nauczyciele bezpośredni i pośrednij są jednym takim wielkim mentorem.

00:08:19: Nie mogę określić, że to była jedna osoba.

00:08:21: gatunek muzikalowy nawet szkoła muzikalowa nawet w moim czasie kiedy byłem jaki teraz nie posiada stricty zawodowych wykładowców z muzikalowych, którzy mają doświadczenie i pracują w szkole muzikalowej.

00:08:37: Tak się zdarza często w takich prywatnych małych szkołach, ale w takich stricte zawodowych to jednak są ludzie, które zajmę się albo aktorstwem, albo ośpiewaniem... Wszystko się rozdziela.

00:08:47: Ale nie brakuje tych wykładów, może się to kiedyś zmienić?

00:08:50: Mistrz, ma swoją klasę i ci mówi jak żyć.

00:08:54: Jak się swoim

00:08:55: doświadczeniem?

00:08:56: tak!

00:08:57: Natomiast rzeczywiście w każdej przestrzeni i tych wyrazów, których powiedziałem, czyli aktorstwo śpiew taniec pojawiają się zawsze jakieś nauczyciele.

00:09:06: W moim przypadku jest tak, że ja bardzo dużą pracę wykonałem sam... Bardzo dużą prace.

00:09:16: I te inspiracje dawały mi tylko drogę.

00:09:20: albo przykładowo Przyjeżdżam po studiach do Warszawy, do Teatr Roma.

00:09:26: Stwierdziłem że te cztery lata w szkole to jest za mało.

00:09:28: To jest za Mało w sensie, że coś można się jeszcze nauczyć.

00:09:31: To nie jest koniec edukacji.

00:09:33: Zaczynam pierwsze spektakle w Tatrze Roma ale mówię kurczę.

00:09:37: chciałbym popracować nad swoją stroną wokalną więc idę.

00:09:41: znajduję człowieka, który uczy mnie rokowego śpiewania.

00:09:45: Idę do jazzmenki, która uczył mnie swojego sposobu widzenia muzyki i idę do wspaniałej klasycznej śpiewaczki, które jeszcze pojawiała się jako mała dziewczynka, spiewała z kipurą.

00:10:01: I takie postaci się pojawiało gdzieś na tej drodze.

00:10:04: dodawały zawsze jakiś element swojego zawodowego doświadczenia i umiejętności.

00:10:11: Mówię, że tak samo jest na wszystkich płaszczyznach.

00:10:14: Gdzieś tam był taniec afrykański, taniec breakdance, tanić współczesny, towarzyski... Te wszystkie elementy wiążą się i tworzą jedną wspólnego mentora.

00:10:29: Musical w Polsce nie pojawił się w latach dziewięćdziesiątych.

00:10:32: On się zaczął mocno rozwijać, po przemianach dostaliśmy dostęp do zachodniej produkcji.

00:10:39: Wcześniej też się inspirowano i pojawiały się takie tytuły.

00:10:44: Musical w Polsce miał się dobrze, on trochę inaczej wyglądał, inna forma teatru muzycznego, który reprezentuje na przykład Wojciech Kościelniak czy na przykład Teatr Kapitol.

00:10:55: Czy jakieś inne jeszcze tego typu formy.

00:10:59: Natomiast ten stricty musical, o którym my mówimy w tym wydaniu anglosaskim to on funkcjonował chociażby w filmach muzyczynych.

00:11:05: To też jest musical w jakimś stopniu i my byliśmy obok tego co się działo, co tworzyło kulturę anglosacką gdzie ten Broadway Western zawsze gdzieś tam się pojawiał.

00:11:17: Natomiast rzeczywiście ten wybuch i te postaci, no bo wcześniej to raczej mówiło się o operec, o operze.

00:11:25: Że te gwiazdy bardziej funkcjonowały.

00:11:27: Te środowisko było bardziej skupione właśnie na tej formie.

00:11:31: Natomiast musical funkcjonował.

00:11:33: Natomiast w latach dziewięćdziesiątych rzeczywiście kiedy ja kończyłem swoje edukacje, to wtedy pojawił się po prostu musical w pełnej krasie tak już nieraz na jakiś czas nie jak pierwiosnek na wiosnę Tylko już zaczęły się pojawiać kwiaty.

00:11:47: To już był totalne lato, wybuch i to głównie tych klasycznych, dużych... No i płynie się w whatsoeverm roku, pamiętam ten moment kiedy nasza nauczycielka angielskiego nie pamięta mi imienie nazwiska, ale amerykańska, znaczy pani ze Stanów, która przyjechała uczyło u nas w studium.

00:12:10: Przejechała taka rozpalona, jak mówił dziewięćdziesiątne siedmy rok to był i przyniosła playbill.

00:12:15: Taki informator o musicalach co się dzieje obecnie na Broadwayu na Westędzie?

00:12:19: i powiedział jest taki musical rent!

00:12:22: I ten rent był takim elementem który zaczął pokazywać musical mniejszy nie operowym rozmachu, nie inspirujący się filmem lub jakimś znanym klasycznym arcydziełem książką.

00:12:39: Tylko opowiadający o problemach.

00:12:41: w tamtym momencie tak?

00:12:42: O rent.

00:12:43: opowiadam o młodzieży które ma różne problemy wynikające z ich bycia gdzieś tam wspólnego mieszkania w jakiejś przestrzeni i tak dalej.

00:12:51: I o tym nagle muzyka zaczęły opowiadasć o współczesnych problemach.

00:12:56: Dlatego też one stały się mniejsze, mniejsza obsada.

00:13:01: Sporo takich muzykali dzisiaj jest na sam grałeś w Next to Normal chociażby bardzo aktualnym o problemach ze zdrowiem psychicznym.

00:13:08: Dokładnie ale to też no właśnie tak jak Next to normal i tych muzikali się pojawiło bardzo dużo.

00:13:14: teraz obecnie mamy wysył właśnie muzykami bardzo malutkich kameralnych o niewielkich składach muzycznych nie wielkich składach aktorskich.

00:13:24: Ale zmienia się ten mizykal przez to, że transformuje.

00:13:27: Dlatego może się też utrzymuję na tym i to jest trudne.

00:13:31: Ja bardzo kocham ten operowy rozmach teatralny, ten znicy tego upiora...

00:13:37: To upioro w takim razie.

00:13:40: To był pierwszy taki twój wielki tytuł ale też właśnie wspomniałeś ten czas kiedy te wielkie tytuły stały się w Polsce bardzo popularne.

00:13:51: Czy ten twój upiór?

00:13:52: sprzed lat i dzisiaj różnią się czymś.

00:13:56: Jak ty pamiętasz w ogóle te początki z upiorem?

00:13:59: I jaką ten twój upiór drogę przeszedł?

00:14:02: Dużo, to znaczy ja już miałam okazję w większych takich... W musicalach o większym rozmachu.

00:14:09: miałem okazji już wcześniej grać właśnie bo były koty, bo był Griz, bo było Miss Saigon cudowny spektakl.

00:14:17: Także te tytuły, to już były te klasyczne duże muzyka.

00:14:20: Ale rzeczywiście ten upiór jakoś... Nie wiem dlaczego tak, ale sporo widzów kojarzy mnie właśnie z tą rolą.

00:14:28: Ja się z nią mocno związłem i wzrastałem wraz z niią.

00:14:34: Jest to wspaniała muzyka, bajka dla dorosłych można powiedzieć.

00:14:40: Te historie są po prostu ponadczasowe i dla widza od lat pięciu do stu pięciu, bo tak...

00:14:54: Musisz jeść?

00:14:56: Za chwilkę pójdę.

00:14:58: Ale rzeczywiście ten upiór wywarował na... Ja będziecie schodzić na to się sprawdzać, to bufet.

00:15:01: bardzo proszę, że muszę okazję wziąć wszystkie sztućce, talerze, miski i inne rzeczy, które macie Państwo w Garderova gdyś już brakuje.

00:15:14: Tak jest.

00:15:16: Upiór moim zdaniem tak, był wyjątkowy z wielu względów.

00:15:21: nie tylko tyle że to jest wspaniały musical, że to trudny materiał muzyczny wokalny aktorski i wyzwaniem jest dla wielu arcystów którzy występują w tym ale też to było wyzwanie dla samego teatru Roma żeby po od upiora w operze zaczęła się wielka mocna informacja promocja spektaklu.

00:15:43: My wisieliśmy na wielkich, tak jak teraz tańcząc gwiazdami.

00:15:47: czy twoja twarz brzmi znajomo czy coś.

00:15:50: To wisiały takie wielkie billboardy z naszymi, to znaczy moją półtwarzą bo ja w masce upiora.

00:15:56: Ale cała Warszawa była obrendowana opiorem i nie tylko Warszawa ale cała Polska.

00:16:01: de facto Zaczęliśmy grać od upiora i ten sukces tego spektaklu, tej formy promocji.

00:16:10: I myślę że wykonawcze aspekt tutaj miał też bardzo duży element, który to spowodował, że ten upiór stał się sukcesem.

00:16:21: Sukcesem romy do tej pory, to jest największy tytuł romy i najwięcej razy zagrany spektekle romy.

00:16:31: Pięćset siedemdziesiąt sześć upór w Romie i dwieście w operze Filharmonii Podlaski W Białym Stoku.

00:16:36: No to jest niebotyczna ilość spektakli jednego tytułu, ale wtedy Roma zaczęła grać w systemie takim brodu joskoły stędowskim czyli jeden tytuł na dużej scenie małe tytuły na kameralnej.

00:17:07: Tak, no życie teatralne nas ściga.

00:17:11: To może przy okazji powiemy że jeśli chcecie przeżyć dzień w Romię to zapraszamy do jednego z wcześniejszych odcinków Skorrendy City gdzie w reportażu spędzam cały dzień w romie od rana.

00:17:27: między innymi właśnie Tomek też jest z nami do samego wieczora.

00:17:32: Dobrze, wszystko już prawie powiedziałeś poza najważniejszym.

00:17:36: Jak dojrzał, czy jak zmienił się twój bohater?

00:17:40: Tak.

00:17:40: No zrobiłem dużą dygresję, bo chciałem przedstawić jakby kontekst... Jak to się stało?

00:17:46: W dwa tysiące ósmy rok nie to że stary ale też nie młody, już trochę doświadczony artysta Damian Aleksander dostaje możliwość zagrania jednej z najpopularniejszych postaci upiera w operze w Teatrze Muzycznym Roma i nie ukrywam, że tam Ten mój punkt widzenia tej postaci był inny ze względu na moje doświadczenie i młodość.

00:18:10: Mija blisko dwadzieścia lat, pojawiają się następne odsłonie tego spektaklu.

00:18:16: ja wraz z nim dojrzewam i za każdym razem ta postać jest bogatsza o moje doświadczenia jako damiana Aleksandra.

00:18:22: w przestrzeni tej artystycznej i życiowej postać dojrzewa wraz ze mną.

00:18:27: Ze mną jako prywatną osobą Damianem Aleksandrem, ale też jako postać, która dojrzewa w kontekście innych postaci, które mam możliwość grań a w innych spektaklach.

00:18:40: i ta podróż jest niesamowita.

00:18:42: trwa ona do tej pory.

00:18:44: w tym roku mamy czterdziestolecie upiora w UPEży.

00:18:47: W ogóle?

00:18:47: W ogóle!

00:18:48: Od premiery.

00:18:49: czterdzieści lat minęło od premiery Upiora w Upeży.

00:18:52: Ile lat waszego?

00:18:55: Powiedzmy

00:18:56: to sobie głośno.

00:18:58: Ale co, że upiora?

00:19:00: No, no, w dwie tysiące ósmego roku.

00:19:05: To

00:19:05: jest wyjątkowa rola, bo ona się może starzać razem z tobą.

00:19:10: Przepraszam, że używam słowa zdarzyć, nie?

00:19:12: To się rzadko zdarzy.

00:19:13: Tak!

00:19:14: Ale to jest ciekawe, że ta postać daje taką możliwość... Ja myślę, że tak.

00:19:18: Ale przede wszystkim to dojrzewanie oprócz swoich osobistych doświadczeń artystycznych i prywatnych w kontekście tej postaci... To jak się zmienia i dojrzewa?

00:19:29: To doświadczenie jest wynikiem tych tego, że spotykam ludzi, którzy się wychowywali albo zaczynali swoją pasję do muzykalu, albo pokochali muzyka, albo zdecydowali się, że będą grali w tym muzykalu.

00:19:45: właśnie przez upiora który istnieje tak długo, funkcjonuje w naszej przestrzeni teatralnej.

00:19:51: I ja spotykam wtedy dzieci pięcioletnie, które przyszły naupiore z rodzicami i nie bały się.

00:19:57: Które są już teraz dorosłymi osobami.

00:20:00: i on jest większość tych... Część z nich to są fani.

00:20:04: nadal albo zarazili swoje dzieci tym w ogóle musicalem więc ten upiór Itarola jest wyjątkowa dla mnie bardzo.

00:20:11: Ja, jak wiesz jestem z operowego domu i od dziecka słyszałam że karierę śpiewaka trzeba bardzo ostrożnie planować.

00:20:20: no bo to higiena głosu itd.

00:20:22: Mówiąc najprościej w młodości nie możesz zaśpiewać tego co zaśpiewasz później.

00:20:26: czy musisz to jakoś sobie dobrze rozplanować.

00:20:30: Czy tak samo jest w teatrze muzycznym?

00:20:32: Czy się da?

00:20:33: I czy warto?

00:20:34: Jak ty to robiłeś?

00:20:35: Czy robiłeś to nadczuje?

00:20:37: zaplanować swoją karierę w jakimś sensie, żeby to było mądre, że by się nie spalić.

00:20:43: Nie!

00:20:44: To było na czuję.

00:20:46: Myślę, że w świecie operowym to wynika z czegoś innego, bo jest ilość tych dzieł operowych najbardziej znanych i w których przykładowo ten był tenorem lub barytonem w świeciu opery, to już bym wiedział jakie role chciałbym zagrać.

00:21:01: Mógłby mnie sobie zaplanować.

00:21:02: Tutaj się wszystko zmienia, tak?

00:21:05: Zniemne.

00:21:05: Oczywiście są te, które już powstały w tym mizikale, które są nadal popularne, których chciałoby się zagrać... Ale jest też

00:21:12: wiele niespodzianek!

00:21:13: A powiedz jakie przyszły do ciebie rolę i nie mogłybyś sobie ich zaplanować, bo ich nie było.

00:21:19: jak ty się

00:21:21: dorastałeś?!

00:21:22: No, na przykład Festera w rodzinie Adamsów.

00:21:27: Na przykład Matyldy czy tego Gaty Womod w Matyldzie, nauczyciele, dyrektorkę szkoły.

00:21:35: No przecież to są postacie, których kompletnie nie myślałem że będzie taka okazja.

00:21:39: To też jest znamienne bo ja odkryłem sobie potrzebę grania postaci charakterystycznych Nie tylko amantów i jakichś takich mocnych silnych postaci, właśnie jadąc na casting do już teraz nieistniejącego teatru muzycznego w Gliwicach.

00:21:56: Na właśnie casting do musicalu Rodzina Adamsów i tak pomyślałem po co tego Gomez'a?

00:22:04: Znowu jakiś Amant znowu ten... A tam jest taka fajna postać festera i w pociągu nauczyłem się piosenki Festera.

00:22:12: Dostałam swoją pierwszą charakterystyczną rolę, postać do zagrania I od tamtego czasu nie szukam tylko wśród tych głównych ról Nie tylko tytułowych, nie tylko amanskich.

00:22:25: No ale to też wynika z wieku, no czasów.

00:22:28: Także zmienia się, zmienia też ten outfit.

00:22:32: Anturasz Ymyć się zmienia Więc ja też, ja się starzeją.

00:22:41: Oczywiście można o to zabać i tak dalej itd.

00:22:43: Ale

00:22:44: zmieniamy się w związku z

00:22:44: tym... W sensie warunki?

00:22:45: Warunki nie mniej.

00:22:47: jednak to co pozostaje niezmienne to dbałość o techniczno dopracowywanie technicznej pracy umiejętności wokalnych fizycznych też ale wokalny stricty.

00:23:01: Na

00:23:01: dany moment twojego życia.

00:23:02: To jest chyba ciekawe też.

00:23:04: Tak.

00:23:05: Pamiętam taki moment przejścia w Teatrze Muzycznym Roma z postaci upiora do Jean Valjezhan'a w Nędznikach i to przypłaciłem małą traumą, u mnie się to rzadko zdarza.

00:23:19: Raczej postrzegany jestem jako człowiek, że nie jest tward, nic mi nie, im ja zawsze zaśpiewam, zawsze wyjdę, nawet jak jestem chory to jestem w stanie wyjść i zaśpiechać tak żeby to było okej Nie mam problemów z tym, żeby być i występować na scenie.

00:23:37: Ale był taki moment kiedy spotkanie tych dwóch ważnych i trudnych partii wokalnych spowodowało u mnie mały dysonans nie tyle poznawczy ale bardziej właśnie fizyczny, tak jak przy treningach biegał na krótkie dystansy, a później nagle zaczął trenować długie dystasy.

00:23:59: Inna troszeczkę historia, ale to się nałożyło, bo jednocześnie grając upiora zaczliśmy już próby do nędzników i był taki moment, że miałem wrażenie, że tracę głos.

00:24:09: Ale to było po pierwsze przemęczenie, po drugie za mało czasu spędziłem na pracy w kwestiach technicznych.

00:24:18: Troszeczke inna partia wokalna I emocjonalnie też troszeczkę... Emocjonalne,

00:24:25: przede wszystkim kompletnie i na bajkę.

00:24:27: Tak!

00:24:28: I to pamiętam że wtedy u mnie spowodowało lekkie strach.

00:24:33: No ale rozmawialiśmy o mentorach i postaciach które pojawiają się w życiu na różnym etapie.

00:24:38: Na tym etapie zaczęłem współpracę też z operą inflikharmonią pod Laską.

00:24:44: Wtedy pod dyrekcją Robertu Skolmowskiego i tam powstał Musical Korkaczak I podczas pracy nad tym musicalem to też postać charakterystyczna, czyli... Ale

00:24:56: też zupełnie inna.

00:24:57: Charakterystyczna, ale kompletnie nie amant, nie zupełnie inne.

00:25:01: historia bardzo poruszająca też emocjonalnie.

00:25:04: Tam spotkałem pana Dariusza Grabowskiego, który jest kołczam wokalnym i tam mieliśmy po prostu pracę nad materiałem muzycznym, nad stroną wokalną i przyszedłem do niego na zajęcia i nam nowo odkryłem swój głos.

00:25:21: wróciłem do korzeni, czyli techniki.

00:25:27: Że trzeba dbać o ten głos, że trzeba umiejętnie z niego korzystać.

00:25:32: i to był taki moment kiedy na nowo rozporstarłem skrzydła i uwierzyłem, że to jeszcze nie koniec.

00:25:40: Płynie się pojawiła jeszcze taka sama sytuacja, w momencie kiedy sam zacząłem uczyć na Akademii Muzycznej w Poznaniu.

00:25:47: Zostałem wykładowcą i zaczęłem po prostu uczyć śpiewu mizikalowego.

00:25:51: I to był kolejny etap, z którym na nowo odkryłem swój głos przez to że zacząłam uczyć jak śpierać.

00:25:59: Więc te wszystkie elementy są tak ważne w tej mojej pracy i nie wyobrażam sobie życia bez tego.

00:26:09: A jak budujesz te postać znaną w kulturze popularnej, nieznaną dopiero co napisaną?

00:26:16: Jak w musicalu?

00:26:18: szukasz źródeł.

00:26:19: czy to się opiera wyłącznie na tym co już zostało nagrane, co można zobaczyć gdzieś tam na świecie.

00:26:25: Czy właśnie jak w przypadku musicali zupełnie nowych musisz sobie tę postać od początku urodzić w sobie

00:26:32: Dokładnie to, co wymieniłaś.

00:26:33: Tak to wygląda, że można przy już istniejących tytułach, które funkcjonowały w przestrzeni, można się zainspirować oglądając albo wersję filmową, bo często takie wersje powstają, albo zobaczyć to, albo posłuchać, bo zostało nagrane płyty, można posłuchać wykonań... To jest pomocne na pewno ale kiedy jest nowy mizikal który powstaje no tu jest duża praca żeby sobie poukładać wyobrazić i stworzyć te postać, oczywiście w momencie kiedy już znam różne interpretacje jakiejś postaci to nie znaczy że ona ma być taka sama.

00:27:09: One stają się łatwiejsze jako materiał przygotowawczy.

00:27:12: Wiadomo, że wtedy przy nowym musicalu i że on jest inspirowany jakimś książką, jakąś historią, to tak jak każdy aktor pracuje po prostu poznając robiąc cały backup i research dotyczący postaci i tego co mam zrobić Na tym etapie.

00:27:33: myślę, że już po tak wielu latach pracy, bo to już trzydzieści lat pracy zawodowej w tym roku mija.

00:27:41: Że zaczynam mocno czerpać już z siebie.

00:27:44: Inspirować się różnymi rzeczami, inspirować się tym co mówi reżyserę, co robili aktorzy może grając jakąś postać.

00:27:55: ale zaczynamo mocno wracać do siebie i staram się łapać więcej luzu i wiary w to, że już na tyle ten warsztat jest okej.

00:28:06: Że mogę mu zaufać, że mam wystarczająco tych umiejętności, które pozwolą mi zrealizować te postaci.

00:28:14: Myślę, że teraz te postacie są po prostu bliskie różnych odsłon nie jak osobowości jako człowieka i ja traktuję nie tak stricte świadomie, ale jest to format terapii.

00:28:26: Teatr jest formą terapię.

00:28:27: Granie postaci w teatrze różnych i tak skrajnych jest formom terapi.

00:28:33: Ta ktora

00:28:34: postać najbardziej odcisnęła piętno na twoim prywatnym osobowyściowym bardzo intymnym życiu?

00:28:43: Nie mówię właśnie o upiorze, bo najmocniej się odcisnę, aby jesteś najbardziej znany z tej roli.

00:28:48: Ale tak coś emocjonalnie.

00:28:50: Dwa spektakle.

00:28:52: Pierwszy to Jekyll & Hyde w Poznaniu.

00:28:57: To wspaniałe materia muzyczne, trudne bardzo wokalnie...

00:29:02: No bo...

00:29:03: Tak, po granicy postaci.

00:29:04: Na końcu spektaklu śpiewam ze sobą duet sam ze sobią jako Jackal i jako Hyde więc to trudno technicznie ale sama konsekwencja tej historii daje dużo przemyśleń i szukania w sobie tak wielu kolorów bo najczęściej zrobi jakąś postać która jest jakaś i to jakby zamyka się w jednej formie.

00:29:24: no powiedzmy że Wiadomo, że ludzie są kolorowi i postaci też są kolerowe.

00:29:28: Ale powiedzmy, że zasady jest pozytywną postacią albo jest negatywną postacją charakterystyczną.

00:29:33: a tutaj są dwie w jednej i dobra i zła.

00:29:36: więc to na pewno Jack Lee Hyde.

00:29:39: no i kolejna to... I tutaj pamiętam, że też otarło się tu prawie wręcz o stratę głosu ale to wynikało właśnie ze elementów emocjonalnych postaci Dana właśnie w musicalu Next to Normal nagrodzonego musicalu Trzy Tony Awards i nagrodę policera.

00:29:56: A

00:29:56: tutaj był w Syrenie?

00:29:57: A tutaj w Syrenie właśnie, trzydziestego pierwszego stycznia schodzi Zafisza na tysiące.

00:30:02: dwudziestego siódmego roku schodzi Za Fisza.

00:30:04: też żegnamy się w tym dokładnie samym dniu.

00:30:07: Żegnamo się z Wyket, trzydzieścitego pierwszego stycznia o czterna... Gdzie

00:30:11: będziesz?

00:30:11: Czternastej gram next to normal a o dziewiętnasty gram Wyket!

00:30:17: Więc jeszcze... Ciekawe, ciekawe doświadczenie.

00:30:22: Teatr przynosi wiele wspaniałych doświadczeń i emocji.

00:30:26: Ale wracając do samego spektaklu to bardzo trudny emocjonalnie spektacle.

00:30:33: też wokalnie był nowym wyzwaniem bo to partia wokalna opiera się głównie na muzyce rokowej ale w wszystkich aspektach muzyki rokowej.

00:30:44: więc to było dość ciekawy poszukać u siebie tego brzmienia technicznych elementów, ale przede wszystkim postaci emocjonalnie trudnej, skrajnie trudne ze względu na to że gra tam postać, która jest ojca, który opiekuje się i próbuje zrozumieć świat osoby chorej na choroby dwubigonowo-afektywną.

00:31:07: i zrozumienie od strony psychologicznej tego wszystkiego, pomimo tego że mam w swoim doświadczeniu studia psychologyczne i też profilaktykę społecznej resocializacji elementy, które de facto powinny ułatwić to jednak przekładanie na własne życie.

00:31:23: I dawanie własnego ciała i emocji tej postaci.

00:31:31: spowodowało to, że w dniu swojej premiery pod koniec że już dopóły ostatnie dźwięki w musicalu, już bym następnego dnia nie zaśpiewał.

00:31:40: Tak to emocjonalnie przenicowało mnie.

00:31:43: Więc teatr i życie, jeżeli ktoś oczywiście traktuje to jako część swojego życia mocno wpływa na prywatne życie i odwrotnie.

00:31:54: I ja teraz o tym... Żeby to było tak, że tylko przechodzisz śpiewasz, grasz, wychodziesz.

00:32:03: Praca!

00:32:04: artysty muzikalowego w Polsce, zresztą może tak nie tylko w Polsce ale tu znamy ten rynek.

00:32:12: Szczególnie tego dobrego to jest praca w podróży i to nie w podruży pomiędzy Łodzią a Warszawą.

00:32:19: Tylko pomiędzy teatrem Wariety w Krakowie, a teatrę polskim w Szczecinie, a operą w Białym Stoku, która też jest jak wspomnieliśmy już z ceną muzykalową, a gdzieś tam jeszcze chorzowym... No po prostu jest tego bardzo dużo i to są wielkie trasy.

00:32:37: Polska jest dość sporym krajem.

00:32:39: Ty jesteś ciągle w podróży, jesteś na walizkach.

00:32:42: Pamiętam Wzruszyłam bardzo, jak mi opowiadaliście z twoją narzeczoną małgorzatą.

00:32:50: Jak jest taki pokój w jednym z teatrów gdzie na samej górze upchnęliście swoje poduszki żeby nikt ich nie widział ale też żeby nie musiać ich transportować za każdym razem a jednak je mieć, żeby czuć się chociaż trochę jak w domu.

00:33:03: To jest życie hotelowe to jest życie w którym się mieszka w teatraach filharmoniach non stop.

00:33:10: Jak to znosisz?

00:33:11: Cudownie No są plusy dodatne i plusy ujemne.

00:33:17: Wiadomo, że te plusy dodatnie to są te rzeczy w których spotykamy się z ludźmi co jakiś czas opuszczamy ich wracamy do nich ktoś trochę jak z rodziną więc... Czyli

00:33:28: jest jakaś energia tego życia.

00:33:31: Nie ma stagnacji i cieszę się bardzo na każdą przyjazd czy do Szczecina, w różne miejsca, bo spotykam to środowisko tych aktorów ludzi...

00:33:41: My się spotkamy.

00:33:42: Zobaczmy się w przyszłym tygodniu.

00:33:43: Jak nagrywamy ten podcast?

00:33:45: To się spotykamy w Cieszynie a cztery tygodnie później?

00:33:50: No tak, ale potem w Szczecinie żeby zagrać grą słów Cieszyn-Szczecin.

00:33:54: Tak, Cieszęc-Szecin.

00:33:57: To jest kilkaset kilometrów.

00:33:58: to jest nieprawdopodobny dystans a ty musisz tam wszędzie dojechać.

00:34:03: Musisz potem być w formie podróż i zmęcząca śpisznie w swoim łóżku.

00:34:07: wiesz no nie masz co jeść.

00:34:09: Ale jest Bart teatralny.

00:34:13: Bart teatalny jest tak bufet

00:34:15: tzw.,

00:34:16: to jest bardzo ważny element bufa.

00:34:18: W każdym teatrze.

00:34:20: Teatr Polski jest wyjątkowy w tej kwestii.

00:34:23: Są wspaniałe różne bufety w różnych teatrach, ale tam jest naprawdę to bufet teatralny z prawdziwego zdarzenia i ta życie toczy się nie tylko w trakcie przygotowań do spektaklii, ale też po spektakterach.

00:34:34: Całujemy ściskamy, postawiamy.

00:34:36: Tak, natomiast kwestia jest taka że rzeczywiście... tak zwane plusy ujemne w kontekście takiego podróżowania, to już wspomniałeś, że musi być ten czas na dojazd, na wypoczynek.

00:34:49: Na te uwagę trzeba poświęcić... To jest połowa tej pracy na ten właśnie dojazdz.

00:34:57: Jest taki moment bardziej chyba psychiczny niż fizyczny jeśli się zadba o stronę wypoczniania, że chcę się nawet trochę popłakać ale nie oddałbym tego.

00:35:10: Myślę, że nie przez to cały element odświeżania ciągle siebie jako człowieka.

00:35:19: Żyje tylko w jednej przestrzeni zamkniętej, ale w wielu światach.

00:35:23: Tak jakby miał wielką rodzinę teatralną i to jest cudowne.

00:35:28: Nie sposób w jednej rozmowie zmieścić trzydziestu lat pracy, ale zrobiliśmy o tym spektakl.

00:35:34: I ten spektakt, który powstał dla Teatru Polskiego w Szczecinie jeszcze właśnie w listopadzie – W Szczecinie będziecie mogli tam zobaczyć, a później także w Teatrze Muzycznym Roma w Warszawie.

00:35:46: Ten spektakl ma charakterystyczny bardzo tytuł, w którym chciałeś z pewnością właśnie zawrzać.

00:35:52: to wszystko co się dzieje w tym czasie kiedy niekoniecznie publiczność patrzy.

00:35:59: Między ciszą a aplauzem.

00:36:01: to takie spojrzenie i z jednej strony jak i z drugiej na początku, jak i na końcu spektaclu Jest wielowymiarowy, bo można powiedzieć o ciszy, która się pojawia tuż przed rozpoczęciem spektaklu po stronie widza, który zaczyna oglądać.

00:36:20: Ciszy, koncentracja, która pojawia się u akartistów, którzy są od tej drugiej strony na scenie... Applausie, który pojawia się w trakcie spektaklu.

00:36:30: Ciszy, która się pojawia po zakończeniu spektaku i od strony widzej, od strony aktora.

00:36:35: I aplausie, kiedy podnosi się kurtyna już po zakańcaniu spektaclu.

00:36:41: To są

00:36:41: też hasła wywoławcze.

00:36:43: mamy je zresztą na takich wielkich tablicach.

00:36:45: Ciesza uwaga to jest takie hasło że za chwil zaczynamy.

00:36:48: I applause jak w tej komedii takiej śmiesznej gdzie się mówi publiczności teraz bijcie brawo.

00:36:53: teraz jest ten Ten moment, towarzysząc w tym spektaklu bliscy ludzie Krzysztof Herzin sam obchodzący teraz jubileusz pracy twórczej jako kierownik muzyczny ale też dziewczynę z którymi śpiewasz no prawie całe swoje zawodowe życie.

00:37:10: No tak trzeba na pewno wymienić Paulina Janczak i Edytek Szemień.

00:37:14: i rzeczywiście ten czas od ona pojawiły w mojej życiu prywatnym zawodowym właśnie przy okazji upiora w operze, więc to był naturalnym wyborem że tak.

00:37:26: Więc oczywiście to one są tym elementem jak Krzysiu Herzin z którym też się znamy od dziewięćdziesiątego roku.

00:37:37: od Crazy Fool You nasza znajomość się zaczęła, więc też znamę się od takiego długiego okresu ale na pewno też, natomiast w Szczecinie pojawiają się wspaniali goście aktorzy wykonawcy Teatru Polskiego w Szczycinie.

00:37:55: Natomiast małą wolę pozwoliłem sobie zrobić tutaj przy koncercie w Romię żeby zaprosić innych kolegów z którymi pracowałem i współpracuję głównie w Romie więc pojawią się oprócz Paulinki i Edyty Krzemień Będziej Tomasz Steciuk i Basia Melzer, z młodego pokolenia Karol Drost.

00:38:19: Więc będziemy się starali pokazać ten czas i moje życie zawodowe tutaj w tym przypadku właśnie poprzez muzykę z różnymi wspaniałymi artystami i mam nadzieję że przejdziecie je pozłacie.

00:38:37: A ja siedzę do Garderobie więc do garderoby też państwa tutaj... Jezus

00:38:41: Maria!

00:38:43: Przecież ja zapomniałem... Wiesz co to jest masakryczne, bo cały czas patrzę na scenę w kontekście występu.

00:38:52: I nagle mówi, no przecież no kurde Magda Miśka-Eskowska.

00:38:54: Ja

00:38:55: siedzę w Garderobe nie dlatego że siedzą w Garderobie bo mnie nie ma na scenie.

00:38:58: tylko mamy garderobę na sceniu.

00:38:59: Ale

00:39:00: nie o tym chciałem powiedzieć bo wymieniam te osoby związane ze mną.

00:39:02: tak od wielu lat zawodowo ale przecież jest tak bardzo długo ze mno i jesteś razem.

00:39:07: razem też kawałek czasu spędziliśmy w jednym radio przez chwilę robiąc program o tematyce muzykalowej krótki bo krótkie ale ale ale bardzo fajne ale też realizując różne zawodowe setki

00:39:23: koncertów,

00:39:24: koncerty.

00:39:24: No i przecież festiwal w muziku Skopernikus, który jesteś nieodzowną częścią.

00:39:30: więc no tak tutaj bo cały czas mówimy o tej stronie teatralnej strikte ale tutaj w to się łączy, bo jesteś jakby pojawisz się jako element spektaklu.

00:39:40: Bo trzeba powiedzieć że ten koncert to jest taką inscenizowanym może nie mocno, ale insceninizowanym koncertem.

00:39:46: To jest... bo jednak ta opowieść to jest element teatralny.

00:39:50: Zawsze,

00:39:51: zawsze.

00:39:52: To podejdaty gdzie można złapać i tu znowu kalendarz się kłania?

00:39:57: Mhm!

00:39:59: To jest spektakt, w którym też zabieramy publiczność przez najważniejsze role twoje i różne utwory nie tylko teatrą muzycznego, ale też pokrewnę, które w mocny sposób zawsze na artystę oddziałują.

00:40:17: Bez względu natoczą siedzi za pulpitem czy on śpiewa, czy reżyseruje, czy gra tak dokładnie jak film Dabin

00:40:24: itd.,

00:40:24: więc sporo tych wszystkich elementów tam jest to koncert-spektakl opowieść z mnóstwem anegdot gości i żywego prawdziwego grania na scenie.

00:40:36: Dokładnie tak, najlepiej bym tego chyba nie ujął.

00:40:39: Za mało czasu mamy żeby opowiedzieć o koncepcji i od tego co się tam wydarza.

00:40:44: Dlatego

00:40:44: zapraszamy.

00:40:45: I w listopadzie właśnie do Szczecina dwudziestego siódmego i dwudziściego ósmego listopada.

00:40:53: a jakby zakończenie tego roku jubileuszowego odbędzie się właśnie w Teatrze Muzecznym Roma na dużej scenie dwudziestego grudnia.

00:41:03: A jeśli będzie duże zainteresowanie To i może XIX.

00:41:08: Czekamy, można się uczyć dzisiaj muzykalu na kilku uczelniach w Polsce I tam są tłumy dzikie po prostu ludzie walą drzwiami i oknami.

00:41:18: Jak myślisz dlaczego młodzi decydujący o swojej przyszłości chcą śpiewać tańczyć i grać?

00:41:26: Wymyślone postaci?

00:41:29: Bo wydaje mi się że to jest łatwe.

00:41:31: Nie Myślę, że tak i tak.

00:41:35: Z jednej strony było bardzo ciekawe właśnie aspektem łączenia wszystkich form wyrazu artystycznego.

00:41:41: Bo ten musical, tak jak już wspomnieliśmy jest takim otwartą przestrzenią, bo ta nici właśnie śpiewanie i aktorstwo... A może dlatego, że szukają pomysłu na siebie?

00:41:53: Na to co chcą robić w życiu.

00:41:55: Ciężko by było powiedzieć, co inspiruje.

00:41:57: znam takie wspaniałe postaci młodego pokolenia, które po prostu są dziećmi teatru i dlatego kontynuują tę ścieżkę.

00:42:06: Ale jest

00:42:06: gdzieś tam wiesz jakieś takie marzenie, że ten musical to jest jednak ta kraina, w której chciałoby się być.

00:42:12: Tak myślę, że tak, że to jest ta krajna czego jestem przykładem.

00:42:16: A propos krainy jakie są twoje pierwsze słowa dzisiaj w weekend ?

00:42:20: Jakie wypowiesz?

00:42:22: O, nie zorientowałem się!

00:42:25: Mam nadzieję, że cię nie wystraszyłem.

00:42:27: No dobrze... Tam z tyłu prawie nie widać twarzy.