00:00:00: Wchodzisz, czeka na ciebie i dol.

00:00:02: Gwiazda!

00:00:04: Człowiek o spotkaniu którego marzysz cały życie i słyszysz.

00:00:09: masz siedem minut I wiesz doskonale że po pięciu minutach ktoś dyskretnie wejdzie i pokaże ci namiegi Że zostały dwie minuty a potem że jedna A później że to już koniec.

00:00:25: Powiem wam szczerze że nigdy nie wiem co zrobić z takimi siedmioma minutami Bo rozmowy raczej z tego nie będzie.

00:00:32: co najwyżej spotkanie, które też może być ciekawe ale jednak tylko spotkania.

00:00:38: Wywiad jest trudną sztuką.

00:00:40: Dzisiaj jego znaczenie jeszcze bardzo się zmieniło.

00:00:43: jak rozmawia się z kompozytorami filmowymi?

00:00:46: o tym opowiem dzisiaj w odcinku podcastu z Coran The City pod kastru o muzucę filmowej a opowiem z perspektywy dziennikarki.

00:00:55: oczywiście Wróciłam niedawno z festiwalu muzyki filmowej w Krakowie.

00:01:31: To jest jedno z tych miejsc, gdzie wywiadów z kompozytorami przeprowadza się najwięcej.

00:01:37: Tych narzywo i tych rejestrowanych.

00:01:39: to jest różnica.

00:01:41: Musicie mi uwierzyć na słowo.

00:01:43: Inaczej robi się wywiad, który ma być narzywa, słuchany odbierany na jakimś spotkaniu a zupełnie inaczej kiedy się go nagrywa, rejestruje.

00:01:54: Także po to aby go potem spisać.

00:01:57: W ogóle festiwale są takimi momentami, że tych rozmów jest sporo ale akurat FMF wyróżnia się społecznością zbudowaną już na przestrzeni tych prawie dwudziestu lat.

00:02:09: Aże jesteśmy w tym świecie razem, prawie dwa dziesięcia lat i wewnątrz tego środowiska się dość dobrze nawet znamy.

00:02:18: to te spotkania mają też taki szczególny wymiar.

00:02:21: Na przykład nie trzeba wszystkich skrupulatnie planować można się po prostu łapać i cenie to sobie bardzo jako dziennikarka.

00:02:31: Z tego rocznego festiwalu przywożę kilka rozmów nagranych, ale zapamiętam najmocniej chyba te które się odbyły poza mikrofonem na przykład spotkanie z Mikołajem Trzaską i Wojtkiem Smarzawskim, które festiwal gdzieś tam otwierało, które miało podkreślić ich dwadzieścia pięć lat wspólnej pracy Które to spotkanie było takim początkiem też szerszej współpracy między festiwalem polskich filmów fabularnych w Gdyni, a FMF-em no i w ogóle była jakaś taka podniosła atmosfera.

00:03:08: Zresztą Wojtek Smarzowski towarzyszył nam tygodnie do końca festiwalu i nawet na koncercie Mikołaja.

00:03:13: potem wieczorem siedział w trzecim rzędzie i słuchał.

00:03:17: przyjaciele To było bardzo poruszające.

00:03:20: I ta rozmowa była poruszająca, chociaż uwagę kto wie ten wie.

00:03:24: Ci Panowie to nie są łatwi zawodnicy jeśli chodzi o rozmowę.

00:03:29: Są ironiczni bo znają się też bardzo dobrze.

00:03:32: mają takie spojrzenie na życie że no niełatwo się nimi gdzieś tam steruje bo są rozmówcy tecy bardzo plastycznie ale oni pozostają sobą aże są wyraziści i to są takie mocne osobowości.

00:03:46: to też ta rozmawa zawsze taka jest.

00:03:49: Ale mam nadzieję, że gdzieś tam mi się udało namówić do odsłonięcia trochę kulis tej współpracy.

00:03:57: też mogłam sobie na pewne rzeczy pozwolić bo trochę się już znamy.

00:04:00: to też jest wtedy zupełnie inna sytuacja kiedy dziennikarz jest rozmówcą znany a inna jest wtedy kiedy się widzimy po raz pierwszy w życiu nie mogę powiedzieć która jest lepsza bo to wszystko oczywiście zależy ale była to naprawdę ciekawa, przejmująca godzina chyba nawet więcej.

00:04:20: Jestem bardzo wdzięczna ponieważ to spotkanie nie było w żaden sposób rejestrowane.

00:04:24: To jestem w dziękuję Degmarze Romanowskiej która spisała do nasze spotkania i zamieściłam na łamach interi.

00:04:33: A zaraz potem pamiętam spotkaniem Spontaniczne z Jeffem Russo, który w ogóle przyjechał i w trakcie takiej krótkiej naszej rozmowy za kulisami to też zwykle robię.

00:04:43: Staram się jeszcze przed łączeniem mikrofonu albo przed wejściem na scenę rozmowy zamienić dwa słowa i tak jakoś przede wszystkim się przedstawić, powiedzieć kim jestem.

00:04:53: Ale potem też wybadać w jakim umorze jest mój rozmówca i Jeff Russe od razu mi powiedział że ma dziadka z Polski więc ten przyjazd tutaj jest taki zmęczący i od tego dziadkę.

00:05:04: oczywiście całe to spotkanie się zaczęło.

00:05:06: to było spotkania takie wewnętrzne dla grupy osób z festiwalu która miała karnety dla Karnetowiczów a Jeff Russo, mimo już koszmarnie zmęczony po podróży i niewyspany to jednak dał się namówić.

00:05:21: I na interakcję z publicznością ja opowiadał z uśmiechem, opowiadła długo więc zapamiętam jako naprawdę taką niezwykle przyjemną część tego festiwalowego naszego życia dziennikarskiego z tej dziennikarskiej strony.

00:05:38: no i zapamiętam bardzo mocno spotkanie z autorem muzyki do serialu Biały Lotoz, Cristopal Tapia de Vier.

00:05:46: To jest człowiek, który już od samego początku był taki egzotyczny ze względu na swoje korzenie, czyli skokanadyjskie, ze wzglądu na ten biały lotos i jego aurę.

00:05:58: on też jest takim... Artestom, który nie jest takim zwierzęciem towarzyskim przynajmniej do pewnego momentu, na początku zdystansowany przeciekawy człowiek.

00:06:14: I myśmy nagrali rozmowę, to znaczy do podcastu z Grand The City.

00:06:19: usłyszycie ją wkrótce ale okazało się że najciekawsze stało się później bo kiedy wyszliśmy na ulicę i po tej rozmowie bezpośrednio szliśmy do teatru na koncert a ja miałam przyjemność iść z nim bo po prostu wszyscy naszliśmy w tym samym kierunku.

00:06:32: To pojawiła się okazja do tego żeby opowiedzieć mu o musieliśmy rynkiem o hejnale zwierzy mariackiej na przykład, którą tą historią był zaczarowany.

00:06:43: opowiadał o tym jak piękne jest dla niego bicie dzwonów w Krakowie.

00:06:47: Jak tego słucha.

00:06:50: no a jeszcze jeden taki ciekawy fragment z samego wywiadu.

00:06:55: poprosiłam go aby przedstawił mi się do mikrofonu.

00:06:58: to jest takie narzędzie w nagrywaniu, które stosujemy wtedy kiedy wiemy że tego głosu naszego bohatera czy bohateryki będziemy używać bez nas jako narratorów np.

00:07:11: w reportażu.

00:07:11: tak się robi ponieważ ja nagrywałam na FMF i reporterze.

00:07:15: więc no chciałam mieć po prostu taką wizytówkę gościa więc poprosiłam aby się przedstawił.

00:07:22: ,że to właśnie on i on zapytał Czy ma to zrobić pełnym nazwiskiem, czy wystarczy Kristo?

00:07:27: Tak jak wszyscy do niego mówią.

00:07:29: Ja mówię nie no pełnym Nazwiskie, które jak już słyszeliście jest dosyć długi i skomplikowany.

00:07:34: i wtedy to Wyr na końcu wypowiedział tak po Niderlandzku więc zwróciłam na to uwagę i powiedział mi że dziadek jest holendrem a to jest to na jego nazwisko oznacze po niderlandsku puro.

00:07:48: i wtedy podciągnął rękawy a tam tatuaże z ptakami i w ogóle wisior z piurami też miał wtedy na sobie.

00:08:00: To było wszystko takie spójne, jednocześnie magiczne.

00:08:06: Pytałam go czy zna polską sztukę?

00:08:09: Powiedział że bardzo lubi komedę i że jest fanem jego twórczości.

00:08:15: Ja zapytałam czy wie, że w Los Angeles mieszka o przyulicy Wilgi więc te piura pyta się znowu powracają i tak sobie szliśmy.

00:08:23: To było naprawdę, naprawdę magiczne doświadczenie.

00:08:28: na pytanie jak rozmawiać z kompozytorami?

00:08:31: Pierwsza odpowiedź może brzmieć to będzie praktyczna odpowiedź raczej szybko albo przynajmniej sprawnie.

00:08:38: presja czasu jest chyba najtrudniejszą rzeczą z którą musimy się mierzyć jako dziennikarze i to dotyczy w ogóle tych takich rozmów codziennych bo oczywiście zdarzają się też rozmowy, na które jest czas.

00:08:53: Czas jest kluczowy aby rozmowa była rozmową a nie tylko wywiadem, że myślniczo rzecz ujmując.

00:09:01: Opowiadałam o tym w jednym z ostatnich odcinków, że zależy mi zawsze kiedy rozmawiam z kimś i wiem, że to może być nieco więcej niż te siedem minut, że ta może być rozmowa na jakiś temat że to mało, żebycie rozmowa portret.

00:09:16: I zależy mi wtedy na tym apydać mojemu rozmówcy po rzucie bezpieczeństwa na stworzeniu takiej wręcz intymnej atmosfery z ucha do ucha.

00:09:27: Bo wywodzę się z radia i ten teatr wyobraźnie i opowiadanie dźwiękiem – to jest mi bardzo bliskie.

00:09:33: Unikam więc rozmów wideo chociaż wiem, że one świetnie wypadają w zasięgach.

00:09:38: Szkoda tylko, że najlepiej wypadają urywki a nie całe spotkania bo największa grupa odbiorców zwykle poprzestaje na rolce z takiego podcastu i nigdy nie szuka całego wywiadu, to mnie bardzo boli jako dziennikarkę staroświecką.

00:09:57: Bo rozmowa jak każde dobre spotkanie ma swoje kolejne części – ma początek, ma środek, mam koniec – wszystko jest tu ważne i ton głosu i cisza też jest ważna.

00:10:08: świadomość tego przychodzi z czasem.

00:10:11: Wiadomo, że najwięcej w pracy dziennikarskiej nagrywa się rozmów użytkowych takich tematycznych i szybkich.

00:10:17: Od czasu do czasu pojawia się jednak szansa na rozmowę wyjątkową z kompozytorem I to jest moment kiedy można sobie trochę to rozrysować jak w scenariuszu i zaplanować Na przykład sposób zadowania pytań czy wręcz napisać sobie te pytania.

00:10:36: No grunt to, żeby potem się ich sztywno nie trzymać tylko płynąć z prądem.

00:10:42: Żeby trochę pocelebrować to co mówimy i jak mówimy bo to przecież jest nagranie audio w moim przypadku.

00:10:49: W przypadku nagrań takich rejestrowanych do spisania wywiadu.

00:10:53: do prasy jest inaczej ale znowu w wywiadech wideo też jest to zagranie obrazkiem więc nasza mina czasem mówi więcej niż jak ktoś ładnie mówi, tysiąc słów.

00:11:09: Nie mam się za jakąś specjalistkę od wywiadów ale w mojej karierze są takie spotkania z których jestem naprawdę dumna.

00:11:16: Większość nie była drukowana.

00:11:18: wraz z ulotnością tego radia gdzieś tam sobie umknęła.

00:11:21: czasem są to wywiady z idolami Czasem z kimś po kim nie spodziewasz się rozmowy, która zapadnie w pamięć.

00:11:28: A jednak tego się nie da przewidzieć.

00:11:31: Zwłaszcza że spotkania z idolami bywają okropnie rozczarowujące.

00:11:35: i tutaj właśnie najczęściej jest ta scena, którą opisałam na początku z menedżerem, który odlicza czas do końca jak do startu rakiety w kosmos.

00:11:44: i zdarza się tak, że naprawdę nie można tego przedłużyć bo zaraz wchodzi następny człowiek a potem jeszcze następny.

00:11:54: ten nasz rozmówca jest coraz bardziej zmęczony.

00:11:58: I te pytania też się powtarzają, no to jest duża sztuka aby też z takich siedmiu minut uczynić małe dzieło.

00:12:06: Oczywiście zapamiętam swoje spotkania z Ennio Morricone.

00:12:10: dwa i one opowiadałam o nich w odcinkach o moricone były dość szczególne bo dzieliło je dziesięć lat.

00:12:20: One były tak dokładnie się rozłożyły między oskarem honorowym, a tym oskerem za muzykę do nienawistnej ósemki.

00:12:27: Ale też to było dziesięć lat w moim życiu i ja się zmieniłam bardzo z młodej tam dwudziestoparoletniej dziennikarki, która dopiero zdobywa doświadczenie.

00:12:36: stałam się dziennikarką z doświadczeniem i też z taką świadomością tematu, którą się zajmuje i że zajmuję się nim na poważnie.

00:12:46: Byłam też, i to jest ciekawe w dwóch różnych miejscach.

00:12:48: W dwóich rzymskich domach Morikone przy Koloseum i tym domu nieco dalej od centrum.

00:12:55: ale za każdym razem... towarzyszył temu taki stres.

00:12:59: czy ten materiał się nagra, bo przecież ja potrzebuję usłyszeć Morikona nie tylko spisać jego odpowiedzi.

00:13:06: Więc i za pierwszym, i za drugim razem zabierałam ze sobą wszystkie sprzęty dwa takie profesjonalne nagrywania jeszcze telefon prywatnej służbowej.

00:13:15: oba te telefony też miały wtedy włączoną funkcję dyktafonu i też nagrywały.

00:13:20: kiedy pierwszy raz jechałam do Morikone ten wywiad mogę dzisiaj określić tak jakbym miała profesjonalnie na to spojrzeć za niezbyt udany.

00:13:30: Ale on był oczywiście przeciekawy, bo to w końcu sam Morikony mówił do nas.

00:13:34: Natomiast ta druga rozmowa już była taka głębsza i mogła mi ją poprowadzić też dużo bardziej właśnie świadomy sposób.

00:13:43: Za pierwszym razem przywiozłam morikonę Prezent z Polski.

00:13:48: To trochę tak jak się po prostu jedzie do kogoś z wizytą i się upomina.

00:13:55: przywozi.

00:13:56: A za drugim razem spotkała mnie niespodzianka, ponieważ dostaliśmy dziennikarze.

00:14:01: też wtedy było nas parę osób.

00:14:03: taki spis zasad jakie obowiązują podczas rozmów z kompo... znaczy z nim konkretnie.

00:14:10: czy taki czasem spisy zasad się zdarza wobec też ludzi innych specjalności.

00:14:18: ale tu akurat to dotyczyło jego.

00:14:20: no i na przykład tam była taka część dotycząca pytań o co nie pytać, nie pytać jak komponuje.

00:14:29: Bo to jasne.

00:14:30: Nie pytać tam o coś jeszcze, o coś zwracać się do Morricone Permestro.

00:14:39: Co akurat w jego przypadku jest bez dyskusji że właśnie tak takie małe drobiazgi nie przynosić prezentów.

00:14:49: To mnie w ogóle zaskoczyło bardzo bo ja Rzecz jasna chciałam uprzywieźć ten sam prezent, który mu przywiozłam dziesięś lat wcześniej.

00:14:58: A były to bo on lubił twarde cukierki kółki z wódeczką polskie.

00:15:05: ale przemyciłam ten prezent i dałam na końcu.

00:15:10: I co ważne z morikonem rozmawiało się tylko po włosku więc jeśli tego języka ktoś nie znał a ja nie znam to musiał sobie radzić głuchym telefonem.

00:15:22: I teraz wyobraźcie to sobie.

00:15:24: Ja wymyślam pytanie po polsku, zadaje je po angielsku jego tłumaczce?

00:15:31: Ona słyszy je po Angielskę ale rozumie po włosku by jest włóżką, przekłada na włoski i mówi je do kompozytora.

00:15:42: Po czym on odbiera je po włOSKU od niej i odpowiada po Włosku.

00:15:49: Ona mi tę odpowiedź streszcza odbierając ją po włosku, ale straszcza mi ją po angielsku.

00:15:54: Ja to słyszę po angielsku... ...ale muszę to sobie w głowie przetworzyć po polsku.

00:15:59: i tak z każdym pytaniem.

00:16:01: No jest wyższa szkoła jazdy!

00:16:05: W obcych językach rozmawia się ciekawie.

00:16:09: Szczególnie jeśli dwie osoby rozmawiają w ogóle w trzecim dla siebie języku takim który nie jest językiem ojczystym dla żadnej z tych osób.

00:16:17: To jest jakby zupełnie inna opowieść i też ciekawe dziennikarskie zadanie.

00:16:25: Z Morikone chyba to było najtrudniejsze, ponieważ tutaj rzeczywiście trzeba było bardzo dookoła.

00:16:33: a może powinnam była się nauczyć języka włoskiego po to żeby z Morikonę rozmawiać o muzyce filmowej i nie tylko.

00:16:41: Myślę że akurat to byłoby warte tej nauki.

00:16:45: Chciałam jeszcze przy tej okazji wspomnieć taką rozmowę która miała miejsce na festiwalu Of Camera w Krakowie i to była moja rozmowa też dla radia RMF Classic z Rolandem Rzofy, z reżyserem misji.

00:16:58: A zapamiętałam ją i przypominam sobie o niej w kontekście Morricone.

00:17:02: dlatego że stała się taka rzecz niezwykła bo ta muzyka z misji, która grana była bardzo często i która w ogóle uchodzi na świecie za jedną z najpopularniejszych najbardziej kochanych takich muzyk filmowych, nagle ona miała szansę odkryć swoje kulisy.

00:17:22: Ja nie spytałam jeszcze, bo to było pomiędzy naszymi spotkaniami z Moricone... Nie miałam okazji zapytać moricone jak ta muzyka się narodziła ale nagle pomyślałam że może zapytam Rolanda Żofej jak ta Muzyka się Narodziła i czy on może mi odsłonić jakieś kulisy?

00:17:38: I on… To nie było długie spotkanie ale on odpowiedział na to pytanie taką po prostu Najsmaczniejszą anegdotą jaką może sobie dziennikarz wyobrazić.

00:17:49: Włącznie z zagraniem ról siebie i udawał głosem morikony, z włoskim akcentem.

00:17:55: było to niesamowite.

00:17:57: no a dotyczyło oczywiście tej historii.

00:18:00: jak ta morikonę zobaczył filmi?

00:18:01: odmówił bo powiedział że ten film mózgi nie potrzebuje.

00:18:05: potem zadzwonił do reżysera i powiedział mu słuchaj taki mały kawałek napisałem i zaczął mu śpiewać przez telefon mnucić Ten temat, który wszyscy znamy.

00:18:15: No po prostu ciarki!

00:18:17: Ciarki... A działo się to wszystko?

00:18:19: ta rozmowa z Rolandem Rzofe?

00:18:21: Na tarasie na rynku głównym w Krakowie, na tarasię Sukiennic.

00:18:25: Z widokiem na Kościół Mariackim.

00:18:27: Co to jest za miejsce?

00:18:29: Musicie to usłyszeć.

00:18:31: Zamykamy oczy i słuchamy.

00:18:32: Na dole gwar ale na tyle daleko że mikrofonowi to nie przeszkadza.

00:18:36: natomiast tworzy taki pejzarz dźwiękowy Hey now wiadomo co godzinę.

00:18:43: No krótko mówiąc, tło, które jest tak atrakcyjne, tak piękne że zostawiasz celowo pauzy.

00:18:51: Nie montujesz ciasno bo zazwyczaj się takie cisze... Usuwa.

00:18:57: po prostu żeby rozmowa była sprawniejsza.

00:19:01: nie usuwa się oddechów ale usuwa się jakieś takie przedługie pauzy.

00:19:06: a tutaj to wszystko też grało.

00:19:10: i ten żofe, który był taki dostojny niemal królewski.

00:19:13: I ta muzyka taka niemal sokralna o której rozmawialiśmy.

00:19:17: no bardzo chciałam żeby ta muzyka tego rynku krakowskiego też tam zabrzmiała.

00:19:22: Kiedy mogę umawiam się na wywiady w miejscach ważnych dla moich rozmówców.

00:19:28: W przypadku kompozytorów filmowych bo na nich się dzisiaj skupiam chociaż mam też taką opowieść związaną z israelskim pisarzem Amosem Ozem do którego poleciałam na pustynie ale to Jest zupełnie inny temat, na zupełnie inne czasy miejsce.

00:19:45: Więc w przypadku kompozytorów filmowych najczęściej to są ich studia gdzie pracują, gdzie spędzają mnóstwo czasu.

00:19:54: Są tam otoczeni przedmiotami swoimi nieraz ważnymi emuletami także instrumentami.

00:19:59: bywa że są zdjęcia z bliskimi i nie tylko.

00:20:03: każdy taki przedmiót jest pretekstem do zadania pytania A szczególnie do otwarcia rozmowy.

00:20:10: lubi zamknięcia.

00:20:11: Wywiad zwykle potrzebuje takiego ślizgnięcia się w konwersacje, staram się tak robić kiedy zaczynam wywiad to chcę żeby pierwsze pytanie było takim łagodnym otwarciem drzwi do tego naszego świata, w którym my już jesteśmy z tym moim rozmówcą a wy słuchacze dopiero powoli wchodzicie.

00:20:30: jakoś sobie nie wyobrażam że tak po prostu od razu z grubej rury przejść tych pytań najsięższego kalibru, więc zazwyczaj mówię gdzie jesteśmy.

00:20:39: Postaram się opisać trochę to miejsce no i coś tam można wziąć do ręki albo poprosić goście aby powiedział gdzie jesteśmy.

00:20:47: i to jest taki sympatyczny wstęp.

00:20:51: Wśród dotychczasowych odcinków podcastu z Current The Cities znajdziecie sporo takich spotkań w studiach, w których kompozytorzy goszczą mnie u siebie a nie odwrotnie i zdradzają gdzie pracują jak pracują.

00:21:03: Maciej Zieliński na przykład.

00:21:05: długa rozmowa z Maćkiem Unijego.

00:21:08: Chodzimy dookoła, dotykamy ścian i opowiadamy o tym co tam jest.

00:21:11: Aleksander Dembic, Jerzy Rogiewicz właśnie nagrodzony na FMF-ie za ścieżkę roku.

00:21:19: to tysiąc sześćdziesiąt drugi sezon.

00:21:21: Ostatnio Marcin Masecki, Jacek Cygan choć nie kompozytor to też ważny twórca polskiej muzyki filmowej.

00:21:28: I pamiętam już na zawsze, że akurat z Jackiem widzę się dosyć często ale pamiętam widok ołówków na jego biurku, który jest bardzo dużo.

00:21:41: I wiem że te ołówki napisały te wszystkie piosenki filmowe i dumkę na dwa serca.

00:21:45: Ten widok to jest taki widok, który zostaje w głowie.

00:21:50: Jestem też dumna z tego jak nagraliśmy spotkanie i wywiad z Mariuszem Paterą ostatnio w Filharmonii W Szczecinie.

00:21:57: Mogliśmy to zrobić w studiu, mogliśmy to robić w Garderobie i w ogóle nie nawiązować do miejsca a postanowiliśmy nagrać to w ruchu I najpierw zjechaliśmy windą na dół, cały czas rozmawiając.

00:22:10: Potem pochodziliśmy po tym pięknym fłuje na parterze, potem wjechaliśmy windą spowrotem na górę do Garderoby.

00:22:17: Potom Mariusz zaczął coś grać a w międzyczasie jeszcze tak zajęci rozmową zgubiliśmy się na krytarzu bo okazało się że chodzimy w kółko.

00:22:26: Tak byliśmy skupieni nad tym jak rozmawiamy.

00:22:29: to wszystko tam jest i ludzie którzy nas mijają tam są i ktoś puka, ktoś wchodzi, ktoś przeszkadza.

00:22:35: Jest dzwonek, że już za chwilę koncert.

00:22:37: bardzo Wam też polecam to spotkanie.

00:22:40: Są też rozmowy online i do czasem nie da się inaczej kiedy rozmówca jest po drugiej stronie świata.

00:22:48: Takie rozmowy z Chris Emberworth'em czy z Stevenem Schwartzem mimo iż online też mogą mieć pewne ciepło i udało mi się trafić na takich rozmówców, którzy to ciepło przez ekran komputera też chcieli mi dać.

00:23:05: No i szczególna grupa rozmów w domu.

00:23:07: Antoni Wit zaprosił mnie do siebie aby opowiedzieć o swoich filmowych przegodach.

00:23:13: Henryk Miśkiewicz wybitny nasz saxofonista.

00:23:17: Agnieszka Tomicka rzeserka muzyczna Disneyowskich.

00:23:20: Bayek a to szczególne spotkanie bo ona mieszka w bajce.

00:23:25: no jak nie wierzycie to posłuchajcie.

00:23:27: Krzysztof Penderecki.

00:23:29: I tutaj ten stół, bo to było akurat rozmowanie do podcastu tylko jeszcze z radia.

00:23:35: Do programu świątecznego i stół przy którym i lepiło się uszka i co roku Krzysztof Penderecki zaczynał pisać nowy utwór.

00:23:45: To gdzie ta rozmowa jest ma znaczenie.

00:23:47: bardzo się staram aby było słychać Gdzie ta rozmawa jest Sterylne studio.

00:23:53: daje poczucie takiego bezpieczeństwa względem nagrania i nikt nie przeszkadza.

00:23:59: Ale moja dusza reporterki chyba woli poczucie bezpieczeństwa gości.

00:24:03: Nawet czasem kiedy ktoś przeszkadza, ktoś szczeka, ktoś się zaśmieje coś spadnie i kiedy tylko mogę to stawiam właśnie na to bo to jest taki bardziej żywe.

00:24:14: bardzo lubię dźwiękowy krajobraz.

00:24:17: z kim chciałabym się spotkać?

00:24:19: Z kim chciałbym najbardziej zrobić wywiad?

00:24:21: Jestem oto często pytana I czy to np.

00:24:24: jest John Williams tak?

00:24:25: Bo tu wiadomo że dzisiaj chyba taka powinna być odpowiedź.

00:24:30: Otóż nie, nie wiem czy chciałabym się spotkać z John'em Williams'em mimo mojej wielkiej miłości do niego.

00:24:40: Z wieloma gwiazdami.

00:24:41: mam tak że nie chciałoby już ich jakby to powiedzieć naruszać także tego mojego wizerunku portretu ich w mojej głowie.

00:24:53: odnoszę też wrażenie, że w przypadku niektórych wszystko zostało już napisane czy też powiedziane.

00:25:00: No chyba, że jest na to jakiś pomysł.

00:25:03: np.

00:25:04: ten rozmówca nasz gość może być też narratorem opowieści lub może iść jakimś takim wymyślonym specjalnym scenariuszem.

00:25:13: no to wtedy tak.

00:25:15: ale naprawdę odpowiedzi takie które pierwsze przychodzą do głowy to wcale nie są moje odpowiedzi.

00:25:22: Jak więc wybrać z kim rozmawiać?

00:25:24: Okazje oczywiście podpowiadają gości.

00:25:26: Najczęściej są to premiery, nagrody.

00:25:29: Festiwale.

00:25:30: to jest cudna okazja do spotkań w nieformalnych okolicznościach.

00:25:34: Byważże w tym samym hotelu.

00:25:36: no cóż najbardziej chciałabym chyba zacząć rejestrować nasze długie niekończące się gromadne śniadania podczas Grand Prix Komeda.

00:25:45: W hotelu komeda w Ostrobie Wielkopolskim.

00:25:48: to jest coś niezwykłego co tam się dzieje.

00:25:50: Ale myślę, że one są też niezwykłe dlatego właśnie, że nie ma tam żadnej rejestracji.

00:25:56: Od lat ważnym tematem jest dla mnie pokazywanie pracy osób niewidocznych w tym wypadku aranżerów, orkiestratorów, dyregentów, instrumentalistów na FMF-ie.

00:26:07: W tym roku w Krakowie rozmawiałam z artystą który jest obecny w najsłynniejszych ścieżkach dźwiękowych filmowych ale my nie wiemy najczęściej, że on tam jest.

00:26:19: Randy Kerber.

00:26:20: to on gra na fortepianie w Foreście Gambie.

00:26:24: To ON gra na czeleście w charym poterze.

00:26:28: Udało mi się goł mówiąc brzydko zaatakować w jego arteropię w tym roku i też chwilę z nim porozmawiać ale chce też przedstawiać historyków znawców.

00:26:39: Jest w muzyce filmowej na świecie kilka takich nazwisk które Często same pytają innych i piszą o muzyce filmowej, a ja mam właśnie na te nazwiska chrapka.

00:26:50: John Brewingame jest takim człowiekiem najsłynniejszym chyba na świecie publicystą zajmującym się muzyką filmową.

00:26:58: Bardzo jestem dzisiaj ciekawa głosu najmłodszych kompozytorów ich drogi I na festiwalu Muzyki Filmowej w Krakowie tak sobie pomyślałam że można kiedyś pokusić się zrealizowanie takiego reportażu, który byłby opowiedziany uszami i oczami jednej osoby na przykład właśnie takiego oszołomionego kompozytora czy kompozotorki, który jest tam po raz pierwszy.

00:27:23: Materiały audio są wspaniałym świadectwem epoki.

00:27:26: one zostaną po nas mam nadzieję.

00:27:29: niech więc tam coś jest ciekawego jak słyszycie kusi mnie najbardziej.

00:27:35: to co najmniej oczywiste zwłaszcza że dzisiaj Wywiadujemy się na potęgę.

00:27:41: Wszędzie, w internecie ludzie są zapraszani nie raz, nie dwa.

00:27:45: ciągle ktoś z kimś rozmawia i odnoszę takie wrażenie że wywiat już nie jest tak niezwykły jak kiedyś.

00:27:52: Kiedyś na ten wywiad czekało, kiedy też my dziennikarze czekaliśmy na możliwość przeprowadzenia z kim-ś wywiadu.

00:27:59: dzisiaj tego jest tak dużo, że z bledu trochę ten blask samego wywiadów chociaż rzeczywiście te rozmowy wciąż są bardzo ciekawe.

00:28:07: Także do zrealizowania wywiadu kiedyś trzeba było być dziennikarzem.

00:28:12: Potrzebny był sprzęt albo studio, kanał nadawczy a dzisiaj wiele osób ma kanały nadawcze.

00:28:19: można nagrywać na sprzęcie, który jest do kupienia za małe pieniądze i każdy może to robić.

00:28:26: co nie znaczy że te wszystkie rozmowy mnie są interesujące.

00:28:28: ja jestem wielką fanką dobrych nieoczywistych rozmów.

00:28:34: poluję na nie w sieci codziennie i co dziennie coś odkrywam.

00:28:37: I te rozmowy są na różne tematy, no ale cieszę się że w mojej niższej czyli muzyce filmowej aż tak wiele się nie dzieje i nie ma tutaj czerwonych dywanów bo kompozytor umówmy się też rzadko tam jest.

00:28:51: są aktorze są reżyserzy a tutaj kompozoator jest w roli głównej.

00:28:58: przynajmniej u mnie zawsze tym bardziej przez kompozitorami można pogadać nie tylko o muzyce.

00:29:04: i zdarzyła mi się ostatnio taka rozmowa przy śniadaniu właśnie na festiwalu Muzyki Filmowej w Krakowie, z Pawłem Lucewiczem.

00:29:10: zaczął rozmawiać o mazurach.

00:29:11: I zrobił to w taki sposób że ja powiedziałam Paweł tu postawnę kropkę ale ja do ciebie wrócę z mikrofonem i nagramy tę rozmowę.

00:29:21: I byłam pod takim wrażeniem tego co mówi i to mi się tak jednak bardzo mimo już nie dotyczyło muzyki, wiązało z jego pracą, że postanowiłam pytać w Krakowie artystów, muzyków, kompozytorów o to co ich tworzę?

00:29:39: Co ich lepi poza samą muzyką.

00:29:43: Po co ten wywiad?

00:29:44: To jest pytanie jakie zadaję sama sobie na samym początku kiedy się szukuję do spotkania.

00:29:48: Myślę że ja jako pytająca muszę wiedzieć po co rozmawiamy a jednocześnie muszę zostawić miejsce na to aby ten gość jeśli będzie mieć ochotę... żeby poprowadził mnie w rejony, których nie planowaliśmy.

00:30:03: A czego wy o wywiadach możecie nie wiedzieć?

00:30:06: Tak postanowiłam.

00:30:07: na koniec jeszcze tutaj parę słów na ten temat.

00:30:12: No np.

00:30:12: tego że to już dzisiaj nie jest tak, że kiedy nagrywają dwie osoby niekoniecznie różnej płci ale umówmy się, że to jest ta sytuacja taka najbardziej czytelna To, że to jest oczywiste.

00:30:29: Że te dwie osoby zamykają się w pokoju na przykład hotelowym i za tymi drzwiami ten wywiad tak po prostu się odbywa.

00:30:38: Kilka razy w ostatnich latach miałam taką sytuację, że kiedy wywiad był w hotelu, w pokojów hotelowym, w którym trzeba było się zamknąć, to była taka sugestia ze strony menedżerów aby do tego pokoiu również... Właśnie wszedł menedżer i po prostu był, towarzyszył nam.

00:31:01: Czego możecie jeszcze nie wiedzieć?

00:31:04: To jest taki wątek związany z tym że rozmowa może się nie udać.

00:31:10: I to jest jakby okej powiedział klasyk.

00:31:13: Tak, rozmowy się nie udają.

00:31:14: czasem wywiady się nie udają.

00:31:16: Z różnych powodów.

00:31:17: przede wszystkim dlatego, że rozmowo-wywiad jest spotkaniem dwójki osób w dwóch różnych momentach życia, w dwórznych nastrojach humora na stawieniach, tak to jest praca dla dziennikarza, dla dzietnikarki ale też dlatego rozmówcy i rozmówczeni.

00:31:34: Bo np.

00:31:34: może być związana z premierą filmu czy płyty czy koncertem

00:31:40: itd.,

00:31:40: ale mimo wszystko czasem ta rozmowa po prostu może nie pójść tak jak chcemy.

00:31:46: Tak jak chcę jedna stronę i tak jak chce druga strona.

00:31:49: I myślę że uświadomienie sobie tego, że taki jest ważny dla początkujących dziennikaży To nie jest nic strasznego.

00:31:55: dla rozmowa nam nie weszła.

00:31:57: Może jeszcze kiedyś nam wyjdzie, ale też to nie jest tak że błąd zawsze stoi po stronie dziennikarza.

00:32:03: Co jeszcze?

00:32:04: Tak jest wielu artystów którzy nie lubią rozmawiać o swojej sztuce i ja uważam, że nie ma co ich do tego zmuszać.

00:32:12: czasem się przetniemy na drodze zawodowej a potem już się nie przetnijmy nigdy więcej.

00:32:18: Tak są tacy I nie mam oto pretensji, ale po prostu te wywiady już jakby z założenia nie pójdą dobrze.

00:32:26: Więc nie ma się co o nie bić.

00:32:29: i jeszcze jedna ciekawostka.

00:32:31: jest coś takiego jak pułapka mądrych pytań szczególnie w wywiadzie radiowym kiedy te pytania są tu i teraz nagrywane i raczej się ich nie dogrywa.

00:32:39: później więc one zabrzmią w takim kształcie w jakim zostały zadane.

00:32:45: staramy się my dziennikarze aby to pytanie po prostu też no nie było najgłupsze.

00:32:50: Czasem, niestety okazuje się że głupie pytanie dostaje lepszą odpowiedź i takie rzeczy też obserwujemy i podsłuchujemy.

00:33:00: Natomiast można wpaść w taką pułapkę tego, że to pytanie musi być skomplikowane, musi pokazywać naszą wielką wiedzę.

00:33:07: tymczasem ja najbardziej cenię chyba tych dziennikarzy kolegów moich koleżanki i też zawsze im to mówię którzy są w stanie zapytać o prostą rzecz w niebanalny sposób I zrobić jeszcze z tego naprawdę ciekawą historię i opowieść.

00:33:22: To jest taki dar, ja nie wiem czy ja mam taki talent ale niektórzy moi koledzy, koleżanki mają i zawsze z wielką radością słucham oglądam jak właśnie podejmowane są tematy pozornie proste a z drugiej strony wszyscy chcielibyśmy te tematy podjąć i poznać odpowiedź na te proste pytania ale robią to w taki bardzo niebanalny sposób.

00:33:47: Jakie są takie pozornie banalne pytania, na które chcemy uzyskać odpowiedzi i nie wiadomo jak je zadać?

00:33:55: W przypadku kompozytorów filmowych najczęściej jest to pytanie o to dlaczego muzyka do tego filmu jest taka a nie inna, jak została wymyślona, jakimi środkami została zrealizowana

00:34:07: itd.,

00:34:10: To są rzeczy bardzo oczywiste, ale zapytać o to w nieoczywisty sposób.

00:34:15: Duża sztuka, nie wiem jak inni, ale ja się cały czas tego uczę.

00:34:20: Powoli kończąc ten odcinek o tym, jak rozmawiać o kuchni wywiadów z kompozatorami, chciałabym jeszcze powiedzieć że zdarzały się w moim życiu takie sytuacje, w których nie poprosiłam o wywiad.

00:34:34: Na przykład nie poprośliłam o wewiat Alana Menkena z którym bardzo chciałabym się spotkać, bo akurat do niego mam mnóstwo pytań.

00:34:44: I on ma taką energię.

00:34:45: disnajowski legendarny kompozytor, laureat Kośmią Skarówże po prostu no na tych miast te pytania mam cały czas w głowie, usiadłaby mi jutro albo nawet za godzinę gdyby zadzwonił i powiedział że ma dla mnie czas ale wtedy kiedy się spotkaliśmy po prostu nie było dobrych okoliczności a ja bardzo chciałam żeby to był taki właśnie wywiad który ma czas.

00:35:08: No i na tej liście są też wielcy mistrzowie, nie wszystkie nazwiska mogę tutaj zdradzić ale powody były takie same albo było to spotkanie prywatne i po prostu nie wypadało albo poczułam i to jest ważne że nawet dla mnie jako dla dziennikarki to że ja ten moment zapamiętam będzie ważniejsze niż to że coś tam nagram.

00:35:34: dzisiaj przejeżdżałam Przyspowiśle w Warszawie i między innymi przejeżdżałam przez okolice kamienicy, w której mieszkał Tomasz Stańko.

00:35:45: I chcę przypomnieć go tutaj ponieważ to był taki rozmówca który nie to że dziennikarz ma czas w radio i zaprasza artystę To on miał czas dla nas.

00:35:57: Te wywiady z nim zawsze były dłuższe niż u innych Zawsze miały rozmowę przed nagraniem po nagraniu Na różne tematy zawsze były, zazwyczaj były u niego w domu.

00:36:11: Były absolutnie wyjątkowe.

00:36:14: Kluczem do rozmowy z kompozytorem filmowym moim zdaniem jest ciekawość.

00:36:18: Ciekawoś człowieka bardziej niż ciekawości dzieła bo to w końcu jego uszami słyszymy tę historię.

00:36:29: Ostatnio często Wybieram sobie jakiś temat wokół którego krążę, szczególnie przy robieniu reportażu.

00:36:36: to się sprawdza i wielu rozmówców moich dostaję to samo pytanie.

00:36:41: To jak te odpowiedzi się różnią a jednocześnie układają w całość dając taki głos branży, głos środowiska.

00:36:52: to jest piękne uczucie I najwyselsza historia.

00:36:56: na koniec przy pierwszej rozmowie tak, pierwszej z Hansem Zimmer, którą bardzo przeżywałam wiadomo.

00:37:05: Hans Zimmer.

00:37:07: Pamiętam... ona też odbyła się na festiwalu muzyki filmowej w Krakowie.

00:37:12: P pamiętam miałam na sobie taki czarny płaszcz dość prosty ale z bardzo fantazyjną potrzewką kolorową.

00:37:19: tam róże żółcie jakieś fiolety esy floressy.

00:37:24: Wchodzę do tego pomieszczenia gdzie Hans Zimmer nam nie czekał.

00:37:28: on mnie wita z uśmiechem.

00:37:31: ja Ściągam ten płaszcz i jego oczom ukazuje się ta kolorowa potrzewka.

00:37:40: I w tym momencie on też odsłania marynarkę swoją, i widzę że tam jest bardzo podobna też niezwykle fantozyjna potrzefka w dość stanowanej z zewnątrz marynarce.

00:37:54: A potem zapytałam go jak myśli co jaka cecha jego charakteru sprawiła.

00:38:03: Zaszedł w tej branży tak daleko, a on bez cienia wahania odpowiedział poczucie humoru.

00:38:10: Dzięki do usłyszenia!